Amma töffari
Yellow my children!
Long time no see...
Lítið að frétta svona eins og vanalega, læra læra læra, svefnlitlar nætur og smá hrotur í tímum...hehemm...er annars að vona að álagið minnki örlítið á næstunni þar sem ég hef minnkað námið aðeins...allt í góðu með það.
Annars skruppum við stórfjölskyldan upp í bústað í Brekkuskóg fyrir liðlega þremur vikum. Tilefnið: jú, amma orðin níræð! Sú gamla þverneitaði að hafa veislu í bænum, pantaði bara bústaðafyllerí með fjölskyldunni! Og henni varð að ósk sinni, mikið um fjör í sveitinni, gítarinn, bongótrommur og góða skapið með í för...barnabörnin náttúrlega með smá uppákomu í tilefni dagsins og vöktu mikla lukku meðal áhorfenda...góður matur og vín á boðstólum og sannkallaður veislubragur á öllu saman enda dugði ekki annað til handa töffaranum henni ömmu. Jú, amma er nefnilega dálítið mikill töffari þrátt fyrir aldur...spilar á rafmagnsgítar, gengur um í dúnvesti með Rolex úr og í Converse skóm...náttúrlega alltaf nýkomin úr lagningu. Geðveikt cool.
Áður en ég fór hafði mér verið skipað af söngkennaranum mínum að gjöra svo vel að sofa vel og hvíla mig í sveitinni því röddin var farin að bera mikil þreytumerki í tímum. Jú jú, ég lofaði því og ætlaði svo sannarlega að nýta tækifærið og sofa út. Nema hvað...þegar kom að því að leggjast til svefns...haldiði ekki að þessar mongó hrotur hafi brotist út frá ýmsum fjölskyldumeðlimum og ég var stödd í miðjum látunum...get svo svarið það að ég hafi heyrt allar tegundir af hrotum sem fyrirfinnast í heiminum...á tímum var eins og ég væri stödd í miðjum Jurassic Park...hrökk í kút á sekúndna fresti við ný risaeðluhljóð og hjartað alveg á milljón í brjáluðum látum...Ákvað að ég myndi aldrei nokkurn tímann sofna við þessa geðveiki...flúði fram og fann bræður mína glaðvakandi og við trúðum ekki okkar eigin eyrum...lágum öll glaðvakandi og meira að segja mýsnar gátu ekki sofið heldur, heyrðum þær krafsa í veggjunum...eða kannski voru það fuglar (póteitó pótató) en að lokum róaðist liðið og við fengum smá svefn.
En að þessu undanskildu var ferðin success og amma hæstánægð.
Jæja nóg í bili.
Tjá tjá!
Long time no see...
Lítið að frétta svona eins og vanalega, læra læra læra, svefnlitlar nætur og smá hrotur í tímum...hehemm...er annars að vona að álagið minnki örlítið á næstunni þar sem ég hef minnkað námið aðeins...allt í góðu með það.
Annars skruppum við stórfjölskyldan upp í bústað í Brekkuskóg fyrir liðlega þremur vikum. Tilefnið: jú, amma orðin níræð! Sú gamla þverneitaði að hafa veislu í bænum, pantaði bara bústaðafyllerí með fjölskyldunni! Og henni varð að ósk sinni, mikið um fjör í sveitinni, gítarinn, bongótrommur og góða skapið með í för...barnabörnin náttúrlega með smá uppákomu í tilefni dagsins og vöktu mikla lukku meðal áhorfenda...góður matur og vín á boðstólum og sannkallaður veislubragur á öllu saman enda dugði ekki annað til handa töffaranum henni ömmu. Jú, amma er nefnilega dálítið mikill töffari þrátt fyrir aldur...spilar á rafmagnsgítar, gengur um í dúnvesti með Rolex úr og í Converse skóm...náttúrlega alltaf nýkomin úr lagningu. Geðveikt cool.
Áður en ég fór hafði mér verið skipað af söngkennaranum mínum að gjöra svo vel að sofa vel og hvíla mig í sveitinni því röddin var farin að bera mikil þreytumerki í tímum. Jú jú, ég lofaði því og ætlaði svo sannarlega að nýta tækifærið og sofa út. Nema hvað...þegar kom að því að leggjast til svefns...haldiði ekki að þessar mongó hrotur hafi brotist út frá ýmsum fjölskyldumeðlimum og ég var stödd í miðjum látunum...get svo svarið það að ég hafi heyrt allar tegundir af hrotum sem fyrirfinnast í heiminum...á tímum var eins og ég væri stödd í miðjum Jurassic Park...hrökk í kút á sekúndna fresti við ný risaeðluhljóð og hjartað alveg á milljón í brjáluðum látum...Ákvað að ég myndi aldrei nokkurn tímann sofna við þessa geðveiki...flúði fram og fann bræður mína glaðvakandi og við trúðum ekki okkar eigin eyrum...lágum öll glaðvakandi og meira að segja mýsnar gátu ekki sofið heldur, heyrðum þær krafsa í veggjunum...eða kannski voru það fuglar (póteitó pótató) en að lokum róaðist liðið og við fengum smá svefn.
En að þessu undanskildu var ferðin success og amma hæstánægð.
Jæja nóg í bili.
Tjá tjá!




